Partneralimentatie
Wie na het uitspreken van de trouwbelofte “ja” zegt, gaat akkoord met de rechten en plichten die aan de huwelijkse staat verbonden zijn. Deze rechten en plichten zijn in de wet vastgelegd. Zo zijn echtgenoten verplicht, voor zover dat binnen hun vermogen ligt, in elkaars levensonderhoud te voorzien. Van die verplichting is men, ook na ontbinding van het huwelijk of geregistreerd partnerschap, niet zomaar af. Sterker nog, de verplichting blijft nog tot twaalf jaar na ontbinding van het huwelijk bestaan mits de alimentatiegerechtigde niet inmiddels is gaan samenwonen met een nieuwe partner .
Volgens het Nederlands recht kan de rechtbank partneralimentatie opleggen indien één van de gewezen echtgenoten volgens bepaalde normen behoefte heeft aan een bijdrage in de kosten van levensonderhoud en de andere echtgenoot voldoende draagkracht heeft om in die behoefte bij te dragen. Uitgangspunt voor het bepalen van de behoefte, is het welstandsniveau tijdens het huwelijk.
Vervolgens wordt aan de hand van de draagkrachtberekening gekeken of degene die de alimentatie zou moeten gaan betalen, dit ook daadwerkelijk kan betalen. Dit heet een draagkrachtberekening.
Hoewel u samen eventueel af kunt spreken dat geen, of slechts weinig alimentatie hoeft te worden betaald, kan de gemeente roet in het eten gooien als de minst verdienende partner een beroep moet doen op een bijstandsuitkering. In dat geval namelijk kan de gemeente in het kader van de verhaalsbijdrage een beroep doen op de ex-echtgenoot om mee te betalen aan de bijstandsuitkering.
Het alimentatiebedrag wordt jaarlijks aangepast. Dat heet “indexering”. U krijgt hier niet apart bericht van, maar moet de aanpassing wel jaarlijks doorvoeren. Lees hier meer over deze indexering van alimentatie.Meer informatie vindt u tevens op de website van het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO).
Volgens het Nederlands recht kan de rechtbank partneralimentatie opleggen indien één van de gewezen echtgenoten volgens bepaalde normen behoefte heeft aan een bijdrage in de kosten van levensonderhoud en de andere echtgenoot voldoende draagkracht heeft om in die behoefte bij te dragen. Uitgangspunt voor het bepalen van de behoefte, is het welstandsniveau tijdens het huwelijk.
Vervolgens wordt aan de hand van de draagkrachtberekening gekeken of degene die de alimentatie zou moeten gaan betalen, dit ook daadwerkelijk kan betalen. Dit heet een draagkrachtberekening.
Hoewel u samen eventueel af kunt spreken dat geen, of slechts weinig alimentatie hoeft te worden betaald, kan de gemeente roet in het eten gooien als de minst verdienende partner een beroep moet doen op een bijstandsuitkering. In dat geval namelijk kan de gemeente in het kader van de verhaalsbijdrage een beroep doen op de ex-echtgenoot om mee te betalen aan de bijstandsuitkering.
Het alimentatiebedrag wordt jaarlijks aangepast. Dat heet “indexering”. U krijgt hier niet apart bericht van, maar moet de aanpassing wel jaarlijks doorvoeren. Lees hier meer over deze indexering van alimentatie.Meer informatie vindt u tevens op de website van het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO).
